EĞİLME!

Zincirin altınsa da koparıp kır
Susmak ne imiş yere haykır,göğe haykır

Vicdan bile duymaz çıkmassa bir ahı
Sessiz kölelerdir yaratan bin bir ilahı

Elbet put olurlar öpülen eller etekler
Elbet öpen oldukça olur öptürecekler

Hürriyet o en son şerefindir onu satma
Bir tanrı yeter kendine bin tanrı yaratma

İnsandaki dört tane ayak devirini bilme
Mahvolsa eğilmezdi baban sende eğilme
                                    MEHMET AKİF ERSOY

BÜLBÜL

Bütün dünyâya küskündüm, dün aksam pek bunalmiştım;
Nihayet, bir zaman kirlarda gezmis, köyde kalmistim.
Sehirden kaçmak isterken sular zâten kararmisti;
Pek issiz bir karanlik sonradan vadiyi sarmisti.
Isik yok, yolcu yok, ses yok, bütün hilkat kesilmis lâl...
Bu istigrâki tek bir nefha olsun etmiyor ihlâl.
Muhitin hâli "insaniyet"in timsâlidir, sandim;
Dönüp maziye tirmandim, ne hicranlar,neler andim!
Tasarken hasrolup beynimden artik bin müselsel yâd,
Zalâmin sinesinden fiskiran memdüd bir feryâd,
O müstagrak, o durgun vecdi nâgâh öyle costurdu:
Ki vâdiden bütün, yer yer,eninler çaglayip durdu.
Ne muhrik nagmeler, yâ Rab, ne mevcâmevc demlerdi:
Agaçlar, taslar ürpermisti, güyâ Sür-i Mahserdi!
__Esin var, âsiyânin var, bahârin var, ki beklerdin;
Kiyametler koparmak neydi, ey bülbül, nedir derdin?
O zümrüd tahta kondun, bir semâvi saltanat kurrdun;
Cihânin yurdu hep çignense, çignenmez senin yurdun.
Bugün bir5 yemyesil vâdi, yarin bir kipkizil gülsen,
Gezersin, hânümânin sen, için sen, kâinâtin sen.
Hazansiz bir zemin isterse,sâyed ruh-i ser-bâzin,
Ufuklar, bu'd-i mutlaklar bütün mahküm-i pervâzin.
Degil bir kayda, sigmazsin-kanatlandin mi-eb'âda;
Hayâtin en muhayyel gâyedir ahrâra dünyâda.
Neden öyleyse mâtemlerle eyâmin perisandir?
Niçin bir damlacik gögsünde bir umman hurüsandir?
Hayir, mâtem senin hakkin degil... Mâtem benim hakkim:
Asirlar var ki, aydinlik nedir, hiç bilmez âfâkim!
Teselliden nasibim yok, hazân aglar bahârimda;
Bugün bir hânümansiz serseriyim öz diyârimda!
Ne hüsrandir ki: Sark'in ben vefâsiz kansiz evlâdi,
Serâpâ Garb'a çignettim de çiktim hâk-i ecdâdi!
Hayalimden geçerken simdi; fikrim hercümerc oldu,
Salâhaddin-i Eyyubi'lerin, Fatih'lerin yurdu.
Ne zillettir ki: Nakuus inlesin beyninde Osman'in;
Ezan sussun, fezâlardan silinsin yâdi Mevlâ'nin!
Ne hicrandir ki: En sevketli bir mâzi serâb olsun;
Okudretler, osatvetlerharab olsun, türâb olsun!
Çökük bir kubbe kalsin ma'bedinden yildirim Hân'in;
Senâ'atlerle çignesin muazzam kabri Orhan'in;
Ne haybettir ki: Vahdet-gâhi dînin devrilip,tas,tas,
Sürünsün simdi milyonlarca me'vasiz kalan dindas!
Yikilmis hânümanlar yerde iskenceyle kivransin;
Serilmis gövdeler, binlerce,yüzbinlerce dogransin!
Dolassin, sonra, Islam'in harem-gâhinda nâ-mahrem...
Benim hakkim, sus ey bülbül, senin hakkin degil


ÇANAKKALE SEHITLERINE

Su Bogaz harbi nedir? Var mi ki dünyâda esi?
En kesîf ordularin yükleniyor dördü besi,
-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya-
Kaç donanmayla sarilmis ufacik bir karaya.
Ne hayâsizca tehassüd ki ufuklar kapali!
Nerde _ gösterdigi vahsetle <<bu: bir Avrupali>>
Dedirir - yirtici, his yoksulu, sirtlan kümesi,
Varsa gelmis, açilip mahbesi, yâhud kafesi!
Eski Dünyâ, bütün akvâm-i beser,
Kayniyor kum gibi, tûfan gibi, mahser mahser.
Yedi iklîmi cihânin duruyor karsina da,
Ostralya'yla beraber bakiyorsun: Kanada!
Çehreler baska, lisanlar, deriler rengârenk;
Sâde bir hâdise var ortada: Vahsetler denk.
Kimi Hindû, kimi yamyam, kimi bilmem ne belâ...
Hani, tâ'ûna da züldür bu rezîl istîlâ!
Ah o yirminci asir yok mu, o mahlûk-i asîl,
Ne kadar gözdesi mevcûd ise hakkiyla, sefil,
Kustu Mehmedcigin aylarca durup karsisina;
Döktü karnindaki esrârim hayâsizcasina.
Maske yirtilmasa hâlâ bize âfetti o yüz...
Medeniyyet denilen kahbe, hakîkat, yüzsüz.
Sonra mel'undaki tarîbe müvekkel esbâb,
Öyle müdhis ki: Eder her biri bir mülkü harâb.
Öteden sâikalar parçaliyor âfâki;
Beriden zelzeler kaldiriyor a' mâki;
Bomba simsekleri beyninden inip her siperin;
Sönüyor gögsün üstünde o arslan neferin.
Yerin altinda cehennem gibi binlerce lâgam,
Atilan her lâgamin yaktigi: Yüzlerce adam.
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer;
O ne müdhis tipidir: Savrulur enkaaz-i beser..
Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,
Bosanir sirtlara, vâdilere, sagnak.
Saçiyor zirha bürünmüs de o nâmerd eller,
Yildirim yaylimi tûfanlar, alevden seller.
Veriyor yangini, durmus da açik sînelere,
Sürü hâlinde gezerken sayisiz tayyâre.
Top tüfekten daha sik, gülle yagan marmîler...
Kahraman ordyu seyret ki bu tehdîde güler!
Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmindan;
Alinir kal' a mi gögsündeki kat kat îman?
Hangi kuvvet onu, hâsâ, edecek kahrina râm?
Çünkü te' sîs-i Ilâhî o metîn istihkâm.
Sarilir, indirilir mevki-i müstahkemler,
Beserin azmini tevkif edemez sun-i beser;
Bu gögüslerse Hudâ'nin ebedi serhaddi;
« O benim sun-i bedi'im, onu çignetme» dedi
Âsimin nesli... diyordum ya... nesilmis gerçek:
Iste çignetmedi nâmûsunu, çignetmeyecek.
Sühedâ gövdesi, bir baksana, daglar, taslar...
O, rükû olmasa, dünyâda egilmez baslar,
Yaralanmis temiz alnindan, uzanmis yatiyor,
Bir hilâl ugruna, yâ Rab, negünesler batiyor!
Ey, bu topraklar için topraga düsmüs, asker!
Gökten ecdad inerek öpse o pak alni deger.
Ne büyüksün ki kanin kurtariyor Tevhîd'i...
Bedr'in arslanlari ancak, bu kadar sanli idi.
San dar gelmeyecek makberi kimler kazsin
« Bu, tasindir» diyerek Kâbe'yi diksem basina;
Rûhumun vahyini duysam da geçirsem tasina;
Sonra gök kubbeyi alsam da, rîda namiyle,
Kanayan lâhdine çeksem bütün ecramiyle,
Mor bulutlarla açik türbene çatsam da tavan,
Yedi kandilli Süreyyâ'yi uzatsam oradan;
Sen bu âvîzenin altinda, bürünmüs kanina,
Uzanirken, gece mehtabi getirsem yanina,
Türbedarin gibi tâ fecre kadar bekletsem ;
Gündüzün fecr ile âvîzeni lebriz etsem;
Tüllenen magribi, aksamlari sarsam yarana...
Yine bir sey yapabildim diyemem hâtirina.
Sen ki, son ehl-i salibin kirarak savletini,
Sarkin en sevgili sultâni Sâlâhaddin`i,
Kiliç Arslan gibi iclaline ettin hayran...
Sen ki, Islam`i kusatmis, boguyorken hüsran,
O demir çemberi gögsünde kirip parçaladin;
Sen ki, rûhuna beraber gezer ecrami adin;
Sen ki, a`sara gömülsen tasacaksin...Heyhât,
Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu, cihat...
Ey sehit oglu sehid, isteme benden makber,
Sana agûsunu açmis duruyor peygamber HÜSRAN
Ben böyle bakip durmayacaktim, dili bagli,
Islam'i uyandirmak için haykiracaktim.
Gür hisli, gür imanli beyinler, cosar ancak,
Ben zaten uzunboylu düsünmekten uzaktim!
Haykir! Kime, lakin? Hani sahipleri yurdun?
Ellerdi yatanlar, saga baktim, sola baktim;
Feryadimi artik bogarak , na'sini, tuttum,
Bin parça ettim si'irime gömdüm de biraktim.
Seller gibi vadiyi eninim saracakken,
Hiç çaglamadan, gizli inen yas gibi aktim.
Yoktur elemimden su sagir kubbede bir iz;
Inler "Safahat"imdaki hüsran bile sessiz!

O SEHIDIN ARDINDAN

Bir leyle-i kadirde dusen din icin yere,
Su matemli kalbimden, o ulkucu sehide...
Saldirtmadan sag iken mubarek magbedine.
Uzanan el kirilir bu kutsal dine!...
Yemin ettik ulkudas, yolumus yolun olsun,
Imansiz alcaklardan zafer kimin haddine?
Bakma gozlerimize, gozden degildir o yas,
Neden aglayalim, olmedin ki ulkudas'..
Ovmeyecegim seni, cunku ovgu az sana,
Sen ki bayragin gibi, boyandin bir al kana.
"Dugun gecesi" demis bu olume Mevlana
Bir leyle-i kadirde kavustun sen Mevla'na
Omuzlarda gitsede albayraktaki naas
Sana oldun diyemem, olmedinki ulkudas.
Seninle din yolunda, olmustuk biz yoldas.
Sen bizi gectin ama, yetisiriz ulkudas
Ne tez geldi yigidim, genc yasta sana hazan
Sehide su isitti, aklasti kara kazan.
Sen borcunu odedin sira bizde ulkudas"..
Simdi senin dinini bu emin eller bekler
Atom atsalar bile, yaradani kim terkler?
Ama ne var ki boyle uruyecek kopekler
Sen sehit oldun yigit, onlar geberecekler"..


Vurulup tertemiz alnindan uzanmis yatiyor,
Bir hilal ugruna Yarap ne gunesler batiyor
O zaman vecd ile bin secde eder-varsa-tasim ;
Her cerîhamdan,Ilahi, bosanip kanli yasim,
Fiskirir rûh-i mücered gibi yerden na'sim!
O zaman yükselerek Ars'a deger, belki, basim.
***
Dalglan sen de safaklar gibi ey sanli hilâl!
Olsun artik dökülen kanlarimin hepsi helal,
Ebediyyen sana yok irkima yok izmihlâl:
Hakkidir, hür yasamis, bayragimin hürriyet;
Hakkidir, Hakk'a tapan ,milletimin istiklâl.

ZULMÜ ALKISLAYAMAM, ZALIMI ASLA SEVEMEM,
GELENIN KEYFI IÇIN GEÇMISE KALKIP SÖVEMEM.

ATIYI KARANLIK GÖREREK AZMI BIRAKMAK, ALÇAK
BIR ÖLÜM VARSA, EMINIM, BUDUR ANCAK.

KENDI SAGLAM, HISSI, RUHU ÖLMÜS MILLETIN!
ISTE EN KORKUNCU HÜSRANIN, HELAKIN, HAYBETIN!

Müslümanlik nerde! Bizden geçmis insanlik bile...
Adem aldatmaksa maksad, aldanan yok, nafile!
Kaç hakiki müslüman gördümse, hep makberdedir;
Müslümanlik, bilmem amma, galiba göklerdedir;
Istemem, dursun o payansiz mefahir bir yana...
Gösterin ecdada az çok benziyen kan bana!
Isterim sizlerde görmek irkinizdan yadigar,
Çok degil, ancak Necip evlada layik tek siar.
Varsa sayet, söyleyin, bir parçacik insafiniz:
Böyle kansiz miydi -hasa- kahraman ecdadiniz?
Böyle düsmüs müydü herkes ayrilik sevdasina?
Benzeyip sirazesiz bir mushafin eczasina,
Hiç görülmüs müydü olsun kayd-i vahdet tarumar?
Böyle olmus muydu millet canevinden rahnedar?
Böyle açliktan bogazlar miydi kardes kardesi?
Böyle adet miydi bi-perva, yemek insan lesi?
Irzimizdir çignenen, evladimizdir dogranan...
Hey sikilmaz, aglamazsan, bari gülmekten utan!...
"His" denen devletliden olsaydi halkin behresi:
Payitahtindan bugün tasmazdi sarhos naresi!
Kurd uzaklardan bakar, dalgin görürmüs merkebi.
Saldirirmis ansizin yaydan bosanmis ok gibi.
Lakin, ask olsun ki, aldirmaz otlarmis esek,
Sanki tavsanmis gelen, yahut kiliksiz köstebek!
Kâr sayarmis bir tutam ot fazla olsun yutmayi...
Hasmi, derken, çullanirmis yutmadan son lokmayi!...
Bu hakikattir bu, sasmaz, bildigin usluba sok:
Halimiz merkeple kurdun ayni, asla farki yok.
Burnumuzdan tuttu düsman; biz bogaz kaydindayiz;
Bir bakin: hala mi hala ihtiras ardindayiz!
Saygisizlik elverir... Bir parça olsun arlanin:
Vakti çoktan geldi, hem geçmektedir arlanmanin!
Davranin haykirmadan nakus-u izmihaliniz...
Öyle bir buhrana sapmistir ki, zira, halimiz:
Zevke dalmak söyle dursun, vaktiniz yok mateme!
Davranin zira gülünç olduk bütün bir aleme,
Beklesirken gökte yüz binlerce ervah, intikam;
Yerde kalmis, na'sa benzer kavm icin durmak haram!...
Kahraman ecdadinizdan sizde bir kan yok mudur?
Yoksa, istikbalinizden korkulur, pek korkulur.



ZİNDANDAN MEHMED'E MEKTUP
 
Zindanda iki hece. Mehmed'im lafta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de geri adım,boynunda yafta...
         Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
         Kavuşmak mı?..Belki ..Daha ölmedim!
Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli,
Kırmızı tuğlalar altı köşli.
Bu yol da tutuktur hapse düşeli...
          Git ve gel... Yüz adım...Bin yıllık konak
           Ne ayak dayanır buna ,ne tırnak!
Bir alem ki, gökler boru içinde.
Akıl almazların zoru içinde
Üstüste sorular soru içinde.
          Düşün mü, konuş mu, sus mu , unut mu?
Buradan insan mı çıkar, tabut mu?
Bir idamlık  Ali vardı, asıldı
Kaydını düştüler, mühür basıldı.
Geçti gitti, birkaç günlük fasıldı
         Ondan kalan, boynu bükük ve sefil;
         Bahçeye diktiği üç beş karanfil...
Müdür bey dert dinler, bugün "maruzat"!
Çatik kaş...Hükümet dedikleri zat...
Beni Allah tutmuş kim eder azat?
         Anlamaz; yazsız, pulsuz, dilkeçem...
         Anlamaz! ruhuma geçti bilekçem!
Saat beş dedi mi, bir yırtıcızıl
Sayım var, maltada hizaya dizil!
Tek yekün içinde yazıl ve çizil!
          İnsanlar zindanda birer kemmiyet;
          Urbalarla kemik, mintanlarla et.
Somurtuş ki bıçak, nara ki tokat;
Zift dolu gözlerde karanlık kat kat...
Yalnız seccademin yönünde şefkat
           Beni kimsecikler okşamaz madem
           Öp beni alnımdan, sen seccadem!
Çaycı getir ilaç kokulu çaydan!
Dakika düşelim, senelik paydan!
Zindanda dakika farksız aydan
           Karıştır çayını zaman erisin
           Köpük köpük, duman duman erisin!
Peykeler, duvara mıhlı peykeler
Duvarda, başlardan yağlı lekeler
Gömülmüş duvara, baş baş gölgeler...
           Duvar,katil duvar yolumu biçtin
           Kanla dolu sünger... Beynimi içtin
Sukut... Kıvrım kıvrım uzaklık uzar
Tek nokta seçemez dünyada nazar
Yerinde mi acep,  ölu ve mezar?
          Yeryüzü boşaldı habersiz miyiz?
          Güneşe göç varda , kalan biz miyiz?
Ses demir, su demir ve ekmek demir...
İstersen demirde muhali kemir.
Ne gelir ki elden, kader bu, emir...
          Garip pencerecik, küçük daracık;
          Dünyaya kapalı, Allah'a açık
Dua, dua eller karıncalanmış;
Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış
Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış
           Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu
           İplik ki incecik, örer boşluğu
Ana rahmi zahir, şu bizim koğuş
Karanlığında nur, yeniden doğuş....
Sesler duymaktayim; Davran ve koğuş!
           Sen bir devsin, yükü ağırdır devin!
            Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin!
Mehmed'im, sevinin , başlar yüksekte!
Ölsek de sevinin, eve dönsek de!
Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!
            Yarın elbet bizim, elbet bizimdir!
           Gün doğmuş ,gün batmış , ebed bizimdir
 
Necip Fazıl

İBRAHİM SADRİ
Kus Hatiralari

Benim çocuklugumda soframiza kuslar konar
rüyalarimiza melekler ugrardi.
Kapimizdan yogurtçu
bahçemizden ishakkusu
kalbimizden yeni çikan sarkilar geçerdi.

Kisin bir sobamiz olurdu
sobanin yaninda kedimiz
kedinin önünde yün yumagi
bir Hayat Bilgisi fotografi gibiydik.
Yerli mali kullanan
yurdun üç tarafi denizlerle çevrili
kuruüzüm incir findik
tütün çay narenciye kavun-karpuz yetistiren
kuru üzüm ve inciri satan
karsiliginda
çamasir makinesi radyo ve otomobil alan
bir topragin fertleri...
Biraz yoksul biraz mütevekkil
biraz mahcup biraz kirilgan
biraz naif ama hep umutlu...
Özlerdik.
Memleketteki halamizi
ince dogranmis bir dilim pastirmayi
yurttan sesler korosunu
aksam komsuluklarini
radyo tiyatrolarini
sabah ezanini
kalayciyi bozaciyi
münir nureddin sarkilarini
orhan boran yarismalarini
kandil gecelerini duvar sarmasiklarini
bakkalimizin utana sikila veresiye hatirlatmalarini
okul önü koz helvalarini
aksam oturmalarini
ve hayati...

Top oynardik
ip atlar kedi kovalar
taslarla birbirimizin basini yarar
mahalle savaslari çikarir
gece olunca da tutar babalarimizin elinden
yazlik sinemalara gider
Sadri Alisik Vahi Öz
Belgin Doruk Cüneyt Arkin seyreder
Olimpos gazozlari içer
güler eglenir bagirir çagirir
dönerken yildizlari sayardik.
Biz sıkı çocuklardik.

Hepimizin birer yildizi vardi
onlara isim takardik
onlar da bize isim takardi
pus ve dumandan önce bu sehrin
geceleri gökirpan ve isimleri takilan yildizlari vardi.

Benim yildizima Mehlika adini vermistik
biz kimseden yana degildik.
Kimsenin de kendinden yana olmasini istedigi birileri
olmazdi
Bir degirmendeydik
ögütülen
ögütülürken türküler söyleyen
bugday basaklarina benziyorduk.
Ben
çorbalardan tarhanayi
yemeklerden kurufasulyayi
sigaralardan Harmani
belki bunun için çok sevdim.

Yollar bozuk musluklar bozuk
ziller bozuk paralar bozuk
ama adamlar saglam idi.

Bu sehrin yildizlari vardi.
Saçlarina kurdelalar takan
çivitle yikanmaktan asinmis beyaz çoraplarina
leke bulasmasin diye su birikintilerinden sakinan
gözleri önünde
yürekleri ve beslenme çantalari ellerinde
küçük çocuklari vardi bu sehrin
bu sehrin yildizlari vardi.

Ben Fenerbahçeyi amcam Vefayi tutardi.
Konya tahil ambari Mersin muz cennetiydi.
Taksimden Fatihe troleybüs kalkar
Sishanede mutlak raydan çikardi.
Vallahi hayat zor ve fakat çok matrakti.

Muammer Karacan'nin adina bir tiyatro binasi yoktu
bizzat kendisi vardi.

Basimiz agrirdi komsumuz vardi
gönlümüz daralirdi komsumuz vardi
Çorbamizi umutlarimizi
memleket kadar kalbimiz paylastigimiz komsularimiz
vardi.

Geceleri bekçimiz
gündüzleri sütçümüz
bizim kadar zayif da olsa
nohuta ve makarnaya alismis da olsa
Sarman adinda bir kedimiz
ceplerimizde kirik misketlerimiz
çamur bulasigi ellerimiz
ve gülümseyen bir yüzümüz
kimseye göstermekten utanmayacagimiz bir içimiz
biraraya gelerek çektirebilecegimiz
bir aile fotografimiz vardi.

Bir sabah bütün iyi seylerin
Ayvansaray iskelesinden
hayal ülkesine dogru demir alan
bir sirket-i hayriyye vapuru gibi
aramizdan ayrildigini gördük
Sonra Ayvansaray'in sularinin çekildigini yazdi
gazeteler.
Süheyla hanimin Raci beyin
Melahat mehves ablanin
Niko'nun Ercüment efendinin çekildigini ise
yazmadilar nedense.
Ama yok ama yoklar.

Ne Harman sigarasi kaldi geriye
ne Olimpus gazozu
ne Sadri Alisik.
Kalan bir tortuydu belki.
Belki kirik bir rüya denizi
belki suya düsürdügümüz suretimizin
cep aynamiza nüktedan bir yansimaydi hersey.
Hersey Maltepe sigarasinin
hep arandiginda
her bakkalda bulunabilmesi ile
büyüsünü kaybetmisdi belki de .
belki de biz bir rüya mi görmüstük?
Hadi hepsi yalandi.
Hadi hepsi hayaldi.
Hadi hepsini ben uydurmustum.
Ama rüyalarimizin melekleri
ve soframizin daim konuklari kuslar?
Ya onlar?
Onlari siz de görmediniz mi?
Sizin de sofraniza konup
rüyalariniza ugramadilar mi?
Onlar da mi yalandi? hadi gidiyorsun
yurekten kan gidiyor sen gidiyorsun
hersey gidiyor
gokte bulut,dagda kar,düzde kervan gidiyor
solgun bir gul oluyor insan
bir demet kir cicegi öluyor,sen gidiyorsun
ne ucuz yasiyorsun,ne kolay
bir kristal gibi ellerimden dusuyorsun
bakma oyle
ben kaniyorum sen üsüyorsun
kolay degil yalan bu
yaralayan kanayan koca bir yalan
yalan iste
sevdigim yalan
sarkilardan arta kalan ve sabah bugusu
ve tarla faresi ve ekmek derdinde isci kalbi gibi
yumusak sicak bir yalan
islak gozlerimle geciyorum yarali bir ceylanin kalbinden
ceplerimde kul var
bir yangindan arta kalan
sordugum adreslerde kimse oturmuyor
ve kimse olmuyor ben sordugum zaman
hersey bir yalan gibi yandigi zaman
yanliz oldugunu anliyor insan
anladim ve gectim
yarali bir ceylanin kalbinden
aynami kirdim fotagraflarimi yaktim
nasilda acimasizdim tatralarima karsi
nasilda umarsiz
su gordum dusumde
karanlikti ve gurultuyle cagliyordu
ceplerimde kul vardi ve yaniyordu
sonra sabah oluyor
ve bir ceylan kalbinde alem agliyordu
hayir diyordu bir dagkoylusu
hic birsey icin gec degil
ve gec degil
birsey icin hicbirsey
birsey vardi oyleyse birsey
beni ceken
gecenin dagdasindan uzaga
kocaman cayirlara ceken birsey
gumrah irmaklara
sonra sicaga sonra aciya
sonra yaralarima merhem olmaya kapima dayanan
birsey
tutsana beni birakmasana
olsun yaralasana
olsun agrisada
yalanda olsa kalsana
dagkoylusu
askin oldugu yerde ben varim
sen olmasanda ben varim
yagmur yagar saclarim filizlenir
bir yildiz duser omuzlarima
islik calar,islanir, sarkilarimi soyler gecerim kapindan
camlarin bugusundan ve yagmurun kokusundan
tanirlar beni
bilirler
en iyi yalanlarini alirim onlarin
adresler sorarim kimseler oturmaz orada
ve kimseler olmaz ben sordukca
dagkoylusu
simdi gidersen
simdi git
kalirsan simdi
Ben seni hic sevmedim ki
yorgun aksamlarda soyledigimiz sarkilari sevdim
bir cicege gulmeni bir gule benzemeni sevdim
bir de yildizlari sevdim
eylul aksamlarinda gelip gozlerinde durdular
Ben seni hic sevmedim ki

beni yola kodugunda ayrilmayi sevdim
kursunlari sevdim beni vurdugunda
aglamayi sevdim beni unuttugunda
aglamayi sevdim yanliz oldugumu anladigimda
ayakta kalmami sevdim
yikilmami sevdim seni her hatirladigimda
ekmegi sever gibi sevdim sensizligi
su gibi ozledim temmuz gunesinde sesini
ikindide yagmur gibi
geceleyin ruzgar gibi sevdim seni sevdigimi
Ben seni hic sevmedim ki

kuslara sarkilar ogretmeni sevdim
menekseyle konusmani
nisana hatirlatmani
baharin adinda yanlizlik olmadigini
dustugum zaman kanayan yanlarimi
ve tuhafligimi usudugum zaman
sakiz satan cocuklari yeni cikan sarkilari
her kaybettiginde kazanan yanlarini sevdim
denize dusmus gul gibi dustum atese
ben yangini sevdim
ben yandigim zaman boyle iste
Ben seni hic sevmedim ki

bir gece ceylan indi dagdan kalbine
bir gece siir gibi kibrit alevinde
alemin ortasinda kimsesizligin sesinde
bugusunda sabahin
acimasizliginda ahin
aglayan yuzunde isanin
ferahlatan gucuyle duanin
korkutan yaniyle narin

gulun ustune
tutundugum umudun ustune
korkunun ustune
senin ustune
hepsinin ustune
ben seni hic sevmedim ki

gittigin zaman
gitmeni sevdim
evreni sevdim geldigin zaman
kalmani sevdim
urkuyordum sana sana alismaktan
yinede sevdim gulumsemeyi
mendilimi sallarken seni goturen trenin arkasindan
kirlara ilk kar dustugu zaman
olumun en guzel oldugunu sevdim
seni icimde oldurdugum zaman

her kaybettigimde kazanan yanlarini sevdim
denize dusmus gul gibi dustum atese
ben yangini sevdim
yandigim zaman boyle iste
ben seni hic sevmedim ki
ben sevdim mi adam gibi severim
                                  İBRAHİM SADRİ